آقا وحید سلام ...

خود فریبی بیماری بزرگی است که علاج آن به سختی مداوا می شود. اینکه انسان وانمود کند آدم خوبی شده اما از درون ترک عادت بد نکند، از گرفتاریهای مهم این دوران در بین مردم شده است. گاه انسانها فراموش می کنند که مزد خوبی و بدی رفتارشان فقط پیش خداست، بنابر این همیشه در غفلتند.

به تو تذکر می دهم مبادا از بیماری غرور، لجاجت و بی ایمانی به بیماری خود فریبی گرفتار شوی.

یادت باشد عالم محضر خداست...

پدر                

دقیق یادمه که سه سال پیش همچین پنجشنبه ای بود. از روز قبلش تصمیم گرفته بودم یه وبلاگ بزنم که تویه اون فضای خفقانی که بودم بگم هر طور شده و با هر نحوی که بتونم کار سیاسی و اجتماعیمو تعطیل نمی کنم.

آره موفق شدم. وبلاگمو زود به زود آپ میکردمو هیشکی نمی فهمید. من با وبلاگم  زندگی کردنو شروع کردم و باهاش با اون اوضاع زور و خفقان جامعه ی کوچکی که توش زندگی میکردم مبارزه کردم. لذت بخش بود، عالی بود. تویه اوج محبوبیت دولت فعلی با تمام وجود عکس خاتمیو گذاشتم و گفتم لبخند عشق. این لبخند همان لبخند مقاومت و صبر و پیروزیه من بود که از یگانه معلم روزگار جوانی و نوجوانیم آموخته بودم.

و الان 3 سال گذشت. . .

غریبستان شد بایکوت. چون الان دیگه غریبی معنا نداره، همه غریبه اند! فقط فاصله ی این غریبی هاست که گاهی واژه ی جدیدی جایگزینش میشه!!!

و الان 3 سال گذشت . . .

و من بایکوت تنهایی هامو عاشقانه دوست دارم. حتی اگر فقط خودم باشم و بایکوت! 

پی نوشت:

- دوستان مجلس چهارمی، ببخشید که نتونستم سر قولم بمونم. کمی گرفتارم. در اولین فرصت در خدمتم.

- ادواری ها آماده باشن!!!

- میگن داره یه خبرایی میشه ، حالا من بعداً میگم. اما خبر جالبیه!!

- به کمی اکسیژن نیاز دارم. هوا بس ناجوانمردانه آلودست!!