گفتند که یک محقق آلمانی برای بازدید از نمایشگاه کتاب به ایران آمد. در فرودگاه پرسید: نمایشگاه کتاب کجاست؟ به او گفتند در مصلا.

گفت: مصلا که جای عبادت و نماز است، پس کجا نماز می خوانید؟ به او گفتند در دانشگاه.

گفت: دانشگاه که جای نخبگان و علم است، دانشجوهایتان کجا هستند؟ به او گفتند در زندان اوین.

گفت: زندان که جای خلافکاران و دزدادن است، دزدان و خلافکارهایتان کجا هستند: به او گفتند: در حال اداره مملکت!!

روز چهارشنبه 13 آبان بعد از هیاهوی تهران، یکی از دوستان شوخ طبعم با لحن جدی به من نگاه کرد و گفت: فلانی! با این اوضاع و احوال سیاسی و درگیری هایی که پیش اومده به نظر تو احمدی نژاد رای میاره یا موسوی؟!! من که هنوز دوزاریم نیوفتاده بود بعد از دو سه ثانیه شروع کردم به لبخند زدن و گفتم: نه احتمالاً آقا محسن(رضایی) رای میاره!!

برای خیلی ها این سوال مطرح است که میر حسین برای قدرت آمد یا برای مردم؟ او به دنبال اصلاحات است یا اپوزیسیون؟دلایل او برای این همه تنش چیست؟ به چالش کشاندن نظام یا نجات مردم از فشارهای اجتماعی و اقتصادی؟ آیا این اندازه که او دم از راه و اعتقاد امام می زند به همین اندازه پیرو امام بوده است؟!

حضور میر حسین در انتخابات نه برای اصلاحات بود و نه برای مردم. تا زمانی که سید محمد خاتمی از او حمایت نکرده بود خود را جدا از اصلاحات می دانست و شعارهایش را سوا از تفکر اصلاح طلبانه پیش میبرد. این مطلب را میتوان در اعلام حضور بی اخلاقانه او در انتخابات پس از اعلام کاندیداتوری خاتمی درک کرد. همچنین قهر و دوری 20 ساله او از نظام و نیز عدم شرکت در انتخابات 84 باتوجه به درخواست های مکرر مردم برای حضور وی، آشکارا مارا به بیان عدم مردم نگری میرحسین موسوی می رساند. شاید اگر او در انتخابات 84 شرکت میکرد، الان دولت را اینگونه در دست نا اهلان نمی دیدیم!

میر حسین موسوی 20 سال پیش و پس از پذیرش قطعنامه و پایان جنگ( که وی از مخالفین پذیرش قطعنامه بود) به مخالفت با امام (ره) پرداخت و با بیان <با پذیرش قطعنامه چه کسی جوابگوی خون شهدا است> دست به تحریک مردم و در پی آن تئوری عبور از امام و تشکیل اپوزیسیون را دنبال میکرد که با رحلت امام خمینی پروژه ی او بیست سال به تعوبق افتاد.

میرحسین موسوی کینه ی امام و پذیرش قطعنامه را در دل نگاه داشته و حالا زمان را با بهترین شرایط یافته تا به آمال دیرینه خود دست یابد. آیا او توانایی اداره بهترین شکل این پروژه بزرگ را دارد؟؟

پی نوشت: نامه هایی برای دکتر سید محمد خاتمی، مهدی کروبی و محسن رضایی نوشته ام که پس از ارسال منتشر خواهم کرد

هفته نامه حسابی همه ی وقتم را صرف خود کرده، یا بهتر بگویم صرف مطالعات خیلی تخصصی و سوژه ای برای موضوعات مختلف .

مطالب زیر سخنان رهبر معظم انقلاب است که در واکنش با برخوردهای ضد انسانی در زندان ابوقریب توسط نیروهای امریکایی در .تاریخ های ۱۳۸۱/۰۱/۱۶، ۱۳۸۳/۰۱/۲۶، ۱۳۸۳/۰۲/۲۷ بیان شده است، خواندن این بیانات خالی از لطف نیست:

در پی نگارش نامه‌ای از سوی دکتر احمد توکلی خطاب به مهندس میرحسین موسوی و حجت الاسلام سیدمحمد خاتمی، سیدعلیرضا بهشتی شیرازی، سردبیر روزنامه کلمه سبز در نامه‌ای به موارد مطرح شده در این نامه پاسخ داد.

به گزارش پایگاه خبری پارلمان‌نیوز، این نامه بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

آقای دكتر احمد توكلی در نامه‌ای خطاب به مهندس موسوی و حجت الاسلام و المسلمین خاتمی آنان را به قدرت‌طلبی و تخطی از خط امام متهم كرده است. او در این نامه ادعا می كند امام در زمان جنگ با سیاست‌های دولت مخالف بودند و به خاطر وجود دشمن خارجی آن را تحمل می‌كردند. از دیگر سخنان قابل توجه در این نامه عبارتی است كه پیش درآمد خبری سایت الف را شکل می‌دهد: « گویا می‌خواهید حاكمیت را به برخورد با خود بكشانید. تردیدی نیست كه معارضه چیزی جز خیانت به امام، انقلاب، اسلام، مردم و ایران نیست. تصمیم به بازگشت بگیرید.» با این حال به عنوان كسی كه دوبار این نامه را خواندم هیچ‌یك از عبارات فوق را جان كلام نیافتم. در نامه ایشان جان كلام این است كه آقای موسوی و آقای خاتمی چرا جلوی شعارهای ساختارشکنانه طرفدارانشان را نمی‌گیرند.

آقای توكلی! امروز كسانی هستند كه شما بتوانید آنان را به این خاطر مورد مواخذه قرار دهید. تصور كنید كه این افراد به خواسته‌های دوستان شما تن می دادند، تسلیم می‌شدند و به حق ملت خیانت می‌كردند. در آن صورت اینک از چه كسانی انتظار داشتید مردم را به خویشتنداری دعوت كنند؟ كشور قطعا در شرایطی خوبی به سر نمی‌برد. شعارهایی كه در نامه خود به آنها اشاره كرده‌اید یقینا مورد علاقه و توصیه كسانی كه برایشان نامه نوشته‌اید نیست. آیا به صرف اعلام برائت آنان نگرانی شما رفع می‌شود؟ آنان حتما این كار را خواهند كرد، و مطمئنا این اقدام آنان صورت مسئله را از میان نخواهد برد، اگر نتواند اعتماد از دست رفته مردم نسبت به حاکمانشان را باز پس بیاورد.

آیا فکر نمی‌کنید برای تامین چنین هدف مهمی متولیان امور هم وظایفی دارند؟ وظایفی که خود باید بار سنگین آن را بردارند؟ و لا تزر وازرة وزر اخری و ان تدع مثقلة الی حملها لا یحمل منه شی و لو کان ذا قربی. و هیچ باربردارنده‌ای بار دیگری را بر نمی‌دارد و اگر دیگری را به برداشتن بار سنگین خود فراخواند، چیزی از آن برنخواهد داشت، اگرچه خویشاوند باشد.

آقای توکلی! موسوی و خاتمی جایی نرفته‌اند كه لازم باشد برگردند. آنها به خط امام پشت نكرده‌اند. آنها به جمهوری اسلامی، حتی پس از رویدادهای تلخ این چند ماه، پایبندند، زیرا آن را قابل اصلاح و غیر آن را موجد هزینه‌های سنگین و غیرقابل تحمل برای كشور می‌دانند. ضایعات این چندماهه، حتی حرکات عصبی گروهی از راهپیمایان در روز قدس، نتیجه خطاهای پی در پی متولیان امور است .

هر روز به به وبلاگم سر می زنم. هر روز کنتور بازدید ها را چک میکنم. روزی بین 70 تا 120 شماره جلو میرود. و به تعداد هر شماره بارها و بارها خودمو سرزنش می کنم. سر زنش میکنم که شهامتم را چند ماهیست جایی جا گذاشتم و باید میهمان چند ثانیه ای دوستان اتاق خلوتم باشم! چرا که شاید توام با نیشخندی می گویی : اینم مسخرشو درآورده با این وبلاگ راکدش!! نه به اون مطالب تند چند وقت پیش و نه به این فضای بی بخار!!

راستی چرا حرف زدن بد شده؟ چرا دل سوزی برای جامعه ای که در آن زندگی میکنیم بد شده؟ چرا نباید بگوییم که ما از آینده می ترسیم؟ چرا باید قفل سکوت را به اجبار به زبان بزنیم و به قلم هایمان که تنها سرمایه و رفیقمان است به دید اسلحه ی جانمان نگاه کنیم؟

قبلاً بی اندازه احساس شجاعت میکردم. همیشه می گفتم انسان با اعتقاداتش زنده است! برای اعتقاداتش همه چیز را به جان می خرد، اما الان باید بگویم انسان جامعه ی ما با اعتقادات تحمیلیش زنده است و اگر به اعتقادات خودش فکر کند می میرد!!

چند وقتی است که احساس خفگی دارم، تا حدی که امروز نفس هایم به شماره افتاده بود و دلم فقط هوایی می خواست که تنها  به بازدم تبدیل شود.

امروز یاد گریه ی پر غرورم در آن جلسه کزایی بیست و پنجم اسفند افتادم. از التماسم به خاتمی پشیمان نیستم، تنها ناراحتم که چرا یکباره همه چیزهایی که دوران قسنگ نوجوانی و جوانیم را برایش صرف کردم به جایی رسییده که دایه داران آن اینگونه از آن یاد می کنند و بجای نشستن با عزت در بیدادگاه سریالی ، سر به زیر و شبیه یک متهم جانی سرافکنده وانمود می کنند. نه این را من در کلاس درس اخلاق خاتمی نیاموختم.

گلویم همچنان خشک است و در این چند دقیقه نوشتن لیوان آبم را تمام کردم. هوا خیلی گرم شده مثل هوایی خفه ی سلول انفرادی.

هوا، هوای وهم آلود زندان است. زندانی به نام وطن.

طي تحقيقات انجام شده ؛ يک ايراني اگر هواپيمايش سقوط نکند، از حوادث رانندگي جان سالم به در ببرد، زندانی و شکنجه نشود، آلودگي هوا زنده اش بگذارد، زلزله زير آوار لهش نکند و در گودال وسط چهارراه ناپديد نشود، اگر وسط كوچه و خيابون تير بهش نخورد ...حتماً از خوشحالي خواهد مرد !

دقایقی پیش تیتر اول فارس شروع چهارمین دادگاه حوادث بعد از انتخابات بود. داشتم به سه نفر از دوستان صمیمیم فکر میکردم که الان آنجا نشستن ومنتظرند که یک به یک بیان برای دفاع از خودشون، فکر کنم اول شهاب را می آورند بعد حمزه ، آخرین نفر محمد رضا. واقعاً آدم نباید زیاد بفهمه . اگه زیاد بفهمه میارنش جلو تلویزیون و محاکمش می کنن و آبروشو میبرند! تا حالا به این قضیه فکر کرده بودید؟

اما چند روز قبل اعترافنامه خودمونوشتم، خودمو گذاشتم جای حمزه و گفتم اگه منم 70 روز در انفرادی بودم چی اعتراف میکرردم!!

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام به ....

ولش کنین یه وقت دیدید مجبور کردم همشونو جدی جدی بگم!!

این روز ها نوشتن یک شهامتی می خواهد که هرچه فکر کردم آن را در خود نیافتم. چون ... ، بگذاریم برای بعد!

فکر کنم ۵ ماهی هست که به بایکوت نیامدم. البته اگر به نوشتن باشد می نوشتم اما اینجا نه. دلم برای این اتاق تنهاییم تنگ شده بود، اتاقی که در آن بی لفافه حرف میزدم. اما گویا حالا شده اتاق پذیرایی و هر کس برای تهدید و لجن پراکنی و خیانت و ... ار اون استفاده میکنه. میخوام این اتاقو به خودشون بدم و برم سراغ یه اتاق دیگه که فقط همون هم اتاقیای قدیمم آدرسشو بلد باشن، یا اگر اینجا موندم جواب همه ی اونایی که تویه این ۵ ماه حسابی و به هر وسیله ای منو خجالت زده کردنو میدم!

سراپا اگر زرد و پژمرده ایم

ولی دل به پاییز نسپرده ایم

چو گلدان خالی لب پنجره

پر از خاطرات ترک خورده ایم

اگر داغ دل بود ما دیده ایم

اگر خون دل بود ما خورده ایم

گواهی بخواهید اینک گواه

همان زخمهایی که نشمرده ایم

دلی سر بلندو سری سر به زیر

از این دست عمری بسر برده ایم!

سراپا اگر زرد و پژمرده ایم       ولی دل به پاییز نسپرده ایم

ای کاش تمام چیزهایی که ساعتی پیش از خاتمی شنیدم یک رویای تلخی بیش نبود ..

فقط نیازمند یک خواب طولانیم. بلکه بیدار شوم و باخبر از اینکه جلسه ی بعد از ظهر میرحسین با خاتمی همه چیز را تغییر داده.

سـفر روز پنجشنبه دکتر احمدی‌نژاد به قم قبل از انجام، حاشیه‌مهمی داشت که تحت الشعاع بخش‌هایی از سخنرانی او قرار گرفت. این حاشیه مهم، عدم برنامه‌ریزی برای دیدار با مراجع و اکتفا به یک سخنرانی در جمع طلاب بود که برخی اخبار ماه‌های پیش را زنده نمود.

حدودای ظهر دقیقا وسط جلسه بودم که مرجان حسینی اس ام اس زد که: کارگزاران توقیف شد. 

همین الان دیدم که جمعی که خود را دانشجو معرفی کرده اند(!!!) از دیوار باغ قلهک بالا رفتن و اونجا را فتح کردند. بعدش زیارت عاشورا خوندن و پرچم فلسطین را بجای پرچم انگلیس بالا بردن. تازه اینم عکسشون!!

در اینجا چند فکر و سوال پیش میاد:

اولا نمی دونم چرا نماد دانشجویی دیگه کتاب نیست، شده از دیوار بالا رفتن یا زندانی شدن!!!

دوما احتمالاً بعضی از این دانشجوها با ولی شون اومدن و باهم از دیوار بالا رفتن!! آخه بعضاً چهره های مسن هم تویه عکس دیده میشن!!

سوما هرچی فکر میکنم خدایی نمی فهمم چرا اینا کفن پوشیدن؟!

به صفحه ی تلویزیون خیره شده بودم و صحنه ها یکی از پس دیگری رد می شد...

راستی چرا هیچکس و هیچ پیامبر و هیچ رهبری نتوانست این حس خودخواهی و جنگ ستیزی بشرو از بین ببره؟ چرا آدم ها هنوز که هنوزه نتونستن به حق خودشون قانع باشن و کاری به کاره هم نداشته باشن؟ چرا ما انسانها باید همچین تاوان هایی به خودمون ببینیم و ...

نه بخاطر اینکه کشته شده ها مسلمانند ، بخاطر اینکه زنها و بچه هایی آواره و زخمی و کشته شده اند که کاری با دعوای دنیا ندارند. جرم آنها تنها این است که در نوار غزه زندگی می کنند. شاید اگر ما هم آنجا متولد می شدیم و آنجا زندگی می کردیم این جرممان بودو باید کشته می شدیم. عجب دنیایست!

نمی دانم چرا نا خواسته با پی گیری این اخبار این سوال در ذهنم می آید که آیا زمانی که بر سر ما هم موشک و بمب عراقی ها (برادران دینیمان!!!!) فرو میریخت و ما هم اوضاعی اینچنین داشتیم کسی دلش برای ما می سوخت؟!!

امروز کنگره اعتماد ملی بود. در سالن وزارت کشور. اما انگار این شیخ ما باز خوابش گرفته!! دوستان میگفتند حاج آقا وقتی از چرت پرید تا دقایقی یادش نمیومد کجاست !!

چند وقت قبل، یه بنده خدایی برای یه بنده خدای دیگه ای تعریف کرد و اونم به ما گفت که تو همین راهنمای همشهری آگهی فروش گوسفند زنده رو پیدا کردیم، می گفت یکی از دوستان بهم گفت این گوسفند زنده که نوشته منظورش یه چیز دیگه ست، ولی من باورم نمیشد، طرف گفت کاری نداره، زنگ بزن خودت ببین، می گفت زنگ زدیم، چند دقیقه بعد یه پراید مشکی اومد به آدرسی که داده بودم، صندلی عقب سه نفر نشسته بودند، هر سه از جنس مونث در رده های سنی مختلف، بعد راننده که خودش هم زن بود گفت یکی رو انتخاب کن! … می گفت منم بهت زده چشمام چهار تا شده بود.. گفتم ممنون، اشتباه شده، احتمالا شماره رو اشتباهی گرفتم، شرمنده…. خلاصه بهش ثابت شد، گوسفند زنده یعنی زن یا دختری که یه شب بهت اجاره می دن (از شبی 10 تومن داره تا 100 هزار تومن…

بعد از افطار یه سریال پخش میشه که رضا عطاران توش بازی کرده(بزنگاه)… یه سکانس جالب داشت اون قسمت… حمید لولایی با خانوادش که داشتن می رفتن سر خاک، بنزین تموم کردن، چیزی نداشتن روش بنویسن " بنزین" که با دست نگه داره و به ماشین هایی که رد میشن نشون بده… بالاخره هر جوری بود یه تیکه کارتن پیدا کردن و روش نوشتن بنزین… نگو پشت کارتنه نوشته بوده گوسفند زنده… حمید لولایی هم حواسش نبود و برعکس گرفتش … یه موتوریه نگه داشت تا قیمت گوسفند زنده رو بپرسه… حمید لولایی هم فهمید چه سوتی داده طرف رو دک کرد رفت.. موتوری یکم جلوتر رفت وایساد جلو ماشین حمید لولایی که مثلا دختراش توش بودن بشون گفت : "خانوما خسته نباشن!" بعدم اونا جیغ کشیدن و فحش دادن و حمید لولایی دوید طرفش و فحش داد و فلان و بهمان… شاید بگی هیچ ربطی نداره ولی با اون هوش و ذکاوت و موذی گری که من در عطاران سراغ دارم بعید می دونم این سکانس رو همینجوری توی سریال گنجونده باشه.. عطاران و مهران مدیری استاد مخفی کردن بعضی حرف های ممنوعه زیر طنز خودشون هستند… مخصوصا اینکه موتوریه می گه : خسته نباشید ! این یعنی طرف دختره رو فاحشه فرض کرده که هر شب با یکی می خوابه و مسلمه سرش شلوغه پس می طلبه بهش بگی "خسته نباشی" … اگه غیر ازین بود لزومی نداشت حمید لولایی و خونوادش انقدر برآشفته بشن، حتی پاستوریزه ترین ها هم یه خسته نباشید رو یه متلک سنگین حساب نمیاره.

ببینید چقدر این مسئله گوسفند زنده جدی جدی باب شده که بعضی از بازیگران و کاگردانان با هوش هم زیر زیرکی بش اشاره می کنند …. فعلا که توی آگهی ها گوسفند زنده مد شده، شاید اگه این لو رفت آگهی جذب بازیگر مد بشه، بعدش یه چیز دیگه، بعد ازون هم یه چیز دیگه… به هر حال نکته جالب اینه که تو مملکتی که کتاب های ماركز رو به بهانه اروتيك بودن یا جمع می کنن یا توقیف، میشه با یه تلفن شب رو با یه روسپی خوابید … به همین راحتی و به همین خوشمزگی !

اینروزها بحث انتخابات ریاست جمهوری به مرور داغتر شده و افراد و گروههای مختلف تلاش دارند با طرح چهرهای قدیمی و یا جدید در فرایند انتخابات آتی موثر باشند. این امر بخصوص با توجه به نتیجه اقدامهای سه ساله دولت فعلی و تاثیراتی که تصمیمهای بدیع دولت بر حوزه های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی داشته است اهمیت بیشتری یافته و بسیاری از گروهها سعی دارند با ایجاد مرزبندی و نقد دولت کاندیدای خود را بر موج فزاینده گریز از دولت سوار کنند.

اکثر گروههای اصلاح طلب – به استثنای کارگزاران و اعتماد ملی – توافق کلی بر حضور آقای خاتمی دارند و تنها منتظر اعلام نهایی حضور وی هستند. حزب کارگزاران ظاهرا بیشتر تمایل به حمایت از یک کاندیدای محافظه کار در برابر احمدی نژاد دارد و اعتماد ملی هم - که بیشتر یک ستاد انتخاباتی برای حمایت از آقای کروبی بوده تا حزب - به صورت طبیعی کاندیدای خود را خواهد داشت. افرادی ازجمله عارف، نجفی و مهرعلیزاده نیز مترصد عدم حضور خاتمی هستند تا در قامت کاندیدای گروههای اصلاح طلب وارد عرصه شوند. برخی گروههای اصولگرا نیز از هم اینک حمایت خود را از احمدی نژاد اعلام داشته اند و البته گروههای اصولگرای منتقد نیز سرگرم آماده سازی سایر چهره های خود مانند روحانی، قالیباف، حداد، ولایتی، لاریجانی و توکلی هستند تا درصورت عدم اقبال عمومی به احمدی نژاد گزینه های دیگر خود را بیازمایند.

اما تقریبا از نظر اکثر گروههای سیاسی عمدا یا سهوا نکته ای مغفول مانده که نحوه اداره کشور بعد از ابداعات عجیب دولت و چگونگی به سامان رساندن امور با توجه به تخریب ساختار برنامه ریزی در کشور و تبعات ناشی از برخی اقدامات غیرکارشناسی است که به نظر می رسد به رغم درآمدهای سرشار نفتی منجر به تخریب بسیاری از زیربناهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی شده و تقریبا کشور را در آستانه بحرانهای جدی قرار داده است. برخی معتقدند ترمیم خسارتهای ایجاد شده به زمانی بسیار بیشتر از یک دولت 4 ساله محتاج است و به علاوه هیچ گروهی به تنهایی قادر به مدیریت کشور در بحرانهای داخلی و خارجی نخواهد بود. به عبارت دیگر بعید است گروهی اعم از اصلاح طلب یا اصولگرا قادر باشد بی یاری سایر افراد مدیریت کشور را عهده دار شود. لذا در شرایط فعلی بیشتر از گذشته نیاز تاسیس «جبهه نجات ملی» با حضور همه عقلای قوم احساس می شود. نوشتار حاضر بنا دارد با طرح مساله و بررسی ابعاد مختلف کار اهمیت موضوع را گوشزد سازد تا شاید گروههای سیاسی و احزاب با درک شرایط خطیر و سرنوشت نامعلوم کشور برای مقابله با بحرانهای داخلی و تهدیدهای خارجی زبان به اتحاد و همدلی گشایند و یکدیگر را در بازگشت کشور به مسیری که به صلح و رفاه منتهی شود یاری دهند.

افراد و گروههای منتقد دولت که به جبهه می پیوندند می پذیرند که بسیاری از اقدامات دولت فاقد پشتوانه کارشناسی بوده و به رغم برخی نیات خیر، منجر به نتایج اسفباری برای مردم شده است. لذا اقدام عاجل احیای ساختار مدیریتی و برنامه ریزی کشور و بازگشت جایگاه مدیریت راهبردی به موقیت اولیه خود است به گونه ای که تمامی اقشار ملت خود را سهیم در اداره کشور دانسته و نتایج حرکت به سمت افق 20 ساله محسوس باشد. لذا لازم است تمامی قوای کارشناسی کشور با همکاری یکدیگر در یک برنامه 4 ساله که «آشتی ملی» اعلام می شود و با تقسیم کار مناسب اقدامات اساسی و عاجلی را به انجام رسانند و هر یک از گروهها یا افرادی که موفقیت بیشتری بعد از 4 سال داشته باشند، به صورت طبیعی اقبال عمومی به سوی آنها خواهد بود. لذا تمامی رقابتهای سیاسی به مدت 4 سال تعلیق خواهد شد و گروههای کارشناسی با بحث و بررسی در دولت، جلب نظر رهبری و درنهایت عزم ملی به احیای ساختار مدیریتی نظام یاری می رسانند. طبیعی است در مواردی که اختلافهای جدی به وجود بیاید نظرخواهی مستقیم از مردم در قالبهای قانونی موجود حرف آخر خواهد بود که همگی تبعیت خواهند داشت.

با توجه به تجربه 30 ساله جمهوری اسلامی به نظر می رسد رئیس جمهور آتی باید تجربه کافی در اداره کشور داشته باشد. از روسای جمهور گذشته تنها آقای خاتمی است که حضور مجدد وی در عرصه قانوناً منعی ندارد و به علاوه از اقبال عمومی در داخل و خارج از کشور نیز برخوردار خواهد شد. حتی درخواست برخی چهره های بارز محافظه کار و روحانیت سنتی از خاتمی برای کاندیداتوری که با مقایسه موقعیت امروز کشور با 8 سال حضور خاتمی عجیب نیست مشخص می سازد که وی می تواند گزینه مناسبی برای پذیرش مسئولیت «جبهه نجات ملی» باشد. البته تمامی افرادی که به مشی فعلی انتقاد دارند نیز با عضویت در کابینه می پذیرند که فارغ از پستهای گذشته یا ادعاهای آتی بخشی از بار مسئولیت را بپذیرند. در کابینه برخی افراد که خود را شایسته ریاست جمهوری می دانند وزارت داشته و یا برخی وزرا استاندار میشوند که البته به دلیل شرایط خاص کشور است و نباید منجر به سوء تفاهم شود. به علاوه هر وزارتی که مشکلات بیشتری دارد به فرد توانمندتری محتاج است. برای اینکه دستاورهای دولت نهم نیز در برخی حوزه ها محفوظ بماند و کارشکنی احتمالی آنها نیز مشکل ساز نباشد می توانند درصورت تمایل سفیر جمهوری اسلامی در ونزوئلا، بولیوی و ... شوند.

1. رئیس جمهور / سید محمد خاتمی

2. معاون اول / میرحسین موسوی

3. مشاور عالی رئیس جمهور / اکبر هاشمی رفسنجانی

4. مشاور عالی رئیس جمهور / اکبر ناطق نوری

5. مشاور عالی رئیس جمهور / سید محمد موسوی خوئینی ها

6. معاون پارلمانی رئیس جمهور / مهدی کروبی

7. معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی / محمد ستاری‌فر

8. معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی / جواد لاریجانی

9. وزیر امور خارجه / حسن روحانی

10. وزیر آموزش و پرورش / محمد علی نجفی

11. وزیر اقتصاد / محسن رضایی

12. وزیر کشور / محمد باقر قالیباف

13. وزیر کار / احمد توکلی

14. وزیر بهداشت / علی اکبر ولایتی

15. وزیر ارتباطات / محمد رضا عارف

16. وزیر کشاورزی / عیسی کلانتری

17. وزیر نفت / بیژن زنگنه

18. وزیر مسکن و شهرسازی / غلامحسین کرباسچی

19. وزیر بازرگانی / محمدباقر نوبخت

20. وزیر آموزش عالی / عبداله جاسبی

21. وزیر تعاون / محمد سلامتی

22. وزیر نیرو / حبیب اله بیطرف

23. وزیر ارشاد / احمد پورنجاتی

24. وزیر اطلاعات / علی یونسی

25. وزیر دفاع / مرتضی طلایی

26. وزیر صنایع / محسن صفایی فراهانی

27. وزیر راه و ترابری / محمود حجتی

28. وزیر رفاه / حسین راغفر

29. وزیر دادگستری / هادی شوشتری

30. معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی / حسن غفوری فرد

31. معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری / محمد بهشتی

32. مشاور اقتصادی رئیس جمهور / مجید انصاری

33. مشاور سیاسی رئیس جمهور / عبدالواحد موسوی لاری

34. مشاور فرهنگی رئیس جمهور / هادی خانیکی

35. مشاور حقوق بشر رئیس جمهور / مصطفی معین

36. سخنگوی دولت / صادق خرازی

به قول يكي از نويسندگان : « واي به حال ديني كه نه در آن بيشتر است از آري » و از تو من يك آري نشنيده ام .

كتابي براي نخواندن ! قرآني كه تو به آن معتقدي به چه كار ما مي آيد ؟ من نمي دانم در آن چه هست و تو خودت هم نمي داني تويش چيست ؟ از اين جهت من كافر توي مومن هر دويمان هم درس هستيم ، منتهي من با آن كار ندارم – چون كتابي كه به درد خواندن نخورد به چه درد مي خورد ؟ اما تو مرتب مي چسبانيش به چشمت و سينه ات ، به پهلويت ، به قنداق بچه ات و به بازوي داداشت و به بالش مريضت تا آن جا كه من ديده ام اين كتاب براي تو فقط مصرفش هميشه اين بوده كه : وقتي كه از خانه ات بيرون مي آيي ، چند جمله از آن را به قفل در خانه ات پف كني ، من يك قفل فني و محكمي مي خرم كه اصلا احتياج به پف نداشته باشد ، با تكنيك بسته شود نه با پف ! تو براي سلامت و مصونيت جمله هايي از آن را دور خودت پف مي كني يا نسخه هايي از آن را به آستر جليقه ات مي دوزي يا به گردن گاوت مي آويزي ! من مي روم واكسن ميزنم و از دكتر متخصص نسخه دوا  مي گيرم بنابراين به « قرآن تو » نيازي ندارم !

تو با آن استخاره مي كني به جاي « انتخاب » و « تصميم » ، « عمل » و « قضاوت » و « فهميدن » و « انديشيدن » ... كه كار انسان و ارزش امتياز انسان است – با كتاب يك نوع شير يا خط بازي مي كني و لاتاري و بخت آزمايي مي كني ، من - فرزند تو – با اينكه به وحي عقيده ندارم حاضر نيستم تا اين حد به قرآن اهانت كنم ، به هر حال اين يك كتاب است « قرآن تو » « كتاب هدايت » است آن را « مي خوانم » تا ، با انديشيدن و فهميدن نوشته هاي آن ، راه خوب و بد و متوسط را در زندگي پيدا كنم نه با استخاره ! چشم هايم را باز مي كنم و متنش را مي گشايم و به دنبال مطلبي مي گردم تا ببينم كه چه گفته است ، نه اينكه چشمهايم را ببندم و شانسي و تصادفي لايش را باز كنم و جمله يا كلمه ي اول بالاي صفحه راست را تماشا كنم كه چه نوشته است ؟ و بعد طبق آن در كار خودم تصميم بگيرم و درباره ي مسئله اي يا شخصي قضاوت كنم !

پدرجان ، من يك دانشجويم ، اگر كسي با جزوه درسي ام چنين بازي هايي كند اوقاتم تلخ مي شود ! پس اگر من كتابي را كه به درد خواندن نمي خورد – ولو نويسنده اش به قول تو خود خدا باشد – رها كردم و به جاي آن كتاب هايي را گرفتم كه به درد خواندن مي خورد ، اوقاتت تلخ نشود !

«سیدمحمدعلي‌ايازي» موسس مجله حوزه دفتر تبليغات حوزه علميه قم است و روزگاري او و همفكرانش در دفتر تبليغات به فعاليت مي‌پرداختند؛ در سال‌هاي دهه 60. اما امروز آنان در «مجمع مدرسين و محققین حوزه علميه قم» حضور دارند و به تحقيق و تدريس مي‌پردازند. ايازي را به ياري طلبيدم تا از تأثيرات آراي مرتضي مطهري بر فضاي حوزه علميه پس از انقلاب سخن گويد و چرايي اجرايي نشدن برخي از آراي مطهري در حوزه را تحليل كند. او كه چند سالي شاگرد مطهري بوده است، به پرسش‌هايي در اين‌باره پاسخ گفت و پايان گفت‌وگو به تلخ‌‌خنده‌هاي او و گلايه‌هايش اختصاص يافت.

***

مهمترين تاثير آراي استاد مطهري بر فضاي حوزه علميه قم، پس از انقلاب چه بود؟

بهد از مدتها آمدم که غریبستان را باز احیا کنم.

خوشحالم. شروع خوبی بود. حدود ۲۰۰ نفر ظرف ۳ روز. کلی تحسین وکلی فحش و نفرین.. همه در نظرات زیبای شما بود.

همش قابل تقدیره.

اما دوباره فصل فصل انتخابات و فضای سیاسی کشور داغ. رد صلاحیتها با ماله کشیه شورای نگهبان تایید صلاحیت شدند. پدر من هم در آخرین لیست تایید صلاحیتها بلاخره تایید صلاحیت شد. خوب خدارو شکر. وقتی این اوضاء و احوال را میبینم یاد یکی از صحبتهای بسیار زیبای استاد دکتر سروش می افتم: هر انقلابی فرزندان خود را میبلعد!!

ایندفعه را شکر که پدر ما بلعیده نشد وگر نه الان در کسوت یک بچه یتیم براتون می نوشتم.

بحث هسته ای هم نوع دیگر تبلیغات آقای رئیس دولت برای لیست خود بود تا اذهان این ملت عوام را به سمت خود کشانده و زحمات ۱۶ ساله دولت سازندگی و اصلاحات را از خاطرها دور کند.

اما  واما و اما باز مردانگی خاتمی و هاشمی که انقدر بزرگوارانه به این کودک نوپای سیاسی ترحم می کنند و خوشی ها را به او هدیه می دهند.

دیشب گفتگوی مستقیم آقای دکتر با مردم بود. اما چرا مجری برنامه نجف زاده؟! آیا او نمایندهء مردم بود یا نمایندهء دولت برای به به و چه چه کردن ادبیات چاله میدانیه (به اصطلاح خود مردمی!!!!)احمدی نژاد!! که او طوری بیان کند که همه قبل از او دنبال خیانت به مردم بودند و او به تنهایی آمدو همهء حق مردم را گرفت!!!

آیا این دقدقه مردم ماست؟ یا جوانانی که هر روز از روی بیکاری و فقر به ناهنجار جدیدی رو می آورند؟ آمار خود فروشی را آقای دکتر می داند؟ نه فقط خود فروشی زنان، خود فروشی مردان را هم می داند؟ و اما باز انرژی هسته ای نوش جانمان!!

امیدوارم که لقمه نانی باشد تا بخوریمو نمیریم!!

جدال شريعت با طريقت؟!

بار ديگر حسينيه‌اي از اهل تصوف وابسته به سلسله دراويش نعمت‌اللهي گنابادي، در بروجرد در نزاع مذهبي تخريب شد. دو سال گذشته، در بهمن 1384 هم اين غائله در «قم» تكرار و حسينيه يكي از مشايخ اين سلسله ـ سيداحمد شريعت ـ به ميدان تره‌بار و پس از آن به پاركينگ اتومبيل‌ها مبدل شد. آناني كه در پي مخالفت با دراويش تجمع كردند و شعار دادند و به مسئولان از «انحراف دراويش» هشدار دادند، از اعتقادي سخن مي‌گفتند كه سال‌هاي دور هم گاهي نه تنها به طرد دراويش و انحرافي بودن آنان اذعان مي‌شد؛ بلكه فقهاي محلي به «صوفي‌كشي» متهم مي‌شدند و در اين مسير گام برمي‌داشتند. داستان نزاع ميان فقها و مقلدان آنان با متصوفه داستاني تاريخي است. اما در ميان فقها هم اگرچه برخي اينگونه بودند، اما در ديگر سو فقهايي تكفير صوفيه را برنمي‌تافتند و تنها به انتقاد از آنان در منابر و گعده‌هاي عوام و خواص اكتفا مي‌كردند. همچنين برخي ديگر نيز خود صاحب كرامت بودند و هم آغوشي سير و سلوك عرفاني را با شريعت مي‌پسنديدند و طريقت و شريعت را يكي مي‌پنداشتند. امروز نيز بار ديگر اين نزاع با احكام فقهي چهار مرجع تقليد حاضر و مرحوم ـ آيات عظام فاضل لنكراني، صافي گلپايگاني، مكارم شيرازي و نوري همداني ـ در انحرافي بودن فرق تصوف سربرآورده است. اما آنچه در فتاوا و آراي اين بزرگان بر آن تاكيد شده است، انحرافي و باطل بودن اين فرق است و بس. آنان حتي در نهايت در پي اصرار اهل تصوف به ترويج طريقت خود، حكم به قطع رابطه با پيروان صوفيه داده‌اند و نه تخريب، برخورد فيزيكي و يا ضرب و جرح. تاريخ در اين باره گواه است كه آيت‌الله بروجردي، مرجع عامه شيعيان كه هيچ فقيهي در آن دوره در قد و قامت او ديده نمي‌شد، در برخورد با يكي از ـ فرقه‌هايي كه تمامي فقها بر تكفير پيروان آن اجماع داشتند ـ نيز از روش و منش فيزيكي سود نجست و تنها مسوولان دولتي و صاحب‌مناصب وقت را به تحرك بروجرد و حتي در زمان زعامت مرجعيت بر هجرت از قم تهديد كرد. اين روش در مورد صوفيه‌اي نبود كه اجماع نظر بر تكفير آنان نه تنها نيست، بلكه حتي فقهاي معتقد به باطل بودن طريقه آنان نيز بر ضرب و جرح پيروانشان تاكيد ندارند؛ بلكه درباره اين فرقه است كه در انحرافات اعتقادي آنان از «دين مبين اسلام» نه فقط شريعت، اتفاق‌نظر ميان بزرگان قوم موج مي‌زند.

دایی جان ناپلئون: نمیدونم چرا ملت ایران اینقدر نمک نشناسن و الطاف ما رو اینطوری پاسخ میدن؟! تا دیروز فکر میکردم اراذل و اوباش تو دانشجو، زن، معلم و کارگر خلاصه میشه! ولی دیروز بهم ثابت شد که نه بابا، 70 میلیون ایرانی اراذل و اوباش هستن! خجالت نکشیدین؟ تو اون دنیا چه جوابی دارین بدین؟! مگه خودتون نگفتین انرژی هسته ای حق مسلم ماست؟! پس چرا حالا که داریم تحریم میشیم، دارین زیرش میزنین (خیلی زود پشتمون رو خالی کردین)؟! آخه بیچاره ها، ما هر کاری میکنیم واسه آینده شماست! اگه بنزین رو سهمیه بندی میکنیم، به خاطر اینه که بعد تحریم واردات بنزین، تو حسرت یه قطره بنزین نمونین! این بود جواب محبتهای ما که بریزین پمپ بنزینها رو آتیش بزنین؟! من که به جای شما خجالت کشیدم! شرم کنین! این کارها رو نکنین، بد میبینین ها!

اما چون خودمون رو انتقادپذیر هم میبینم، نمیتونم بی توجه به انتقادهای مغرضانه شما بمونم! اگه چیزی حالیتون نیست، خجالت نمیکشین میگین چون یه دفعه سهیمه بندی اعلام شد ما هم شوکه شدیم و پمپ بنزینها رو آتیش زدیم (چند سال بود که میگفتیم خودتون رو آماده کنین)! دیوونه ها نمیدونین اگه زودتر تاریخ دقیقش رو میگفتیم، دشمن واسه براندازی تو روز شروع سهمیه بندی، برنامه ریزی میکرد (حالا بهشون رودست زدیم اینقدر آتش سوزی داشتیم)! ضمنا به این عناصر اصلاح طلب هم بگم که بیخود جوسازی نکنن چون پای خودشون هم گیره (ما داریم جور شما رو میکشیم)! اگه مردین، برین فیلمهای لیدرتون رو از بازار جمع کنین! قدرت رو هم بی خیال شدین که شدین، وگرنه این رو بگم که واسه لیدرهای بعدیتون هم کم برنامه نداریم! به دانشجوها هم هشدار میدم که بیخود جو نگیردشون و این قضایا رو مبادا به 18 تیر ربط بدن! کارگر و معلم هم دیگه نشنوم که جیکشون در بیاد، چون میخواهیم از یارانه بنزین بزنیم و بذاریم رو حقوقشون (صداش رو در نیآرن)! به این زنهای مانکن هم پیشنهاد میکنم از این فرصت استفاده کنن و یه کم پیاده روی کنن تا شاید کمی از چربیهاشون آب بشه (دائما جلو چشم و پیاده هستین یا تو خونه باشین و زیاد جلو چشم مرد نامحرم نیآیین)! به اپوزیسیونی هم که با شنیدن خبر آتیش سوزیها، جو گرفتدشون، بگم که خیالشون راحت، دیگه تموم شد و نیروهامون رو تو پمپ بنزینها هم مستقر کردیم!

شعار دادید و وجه ربانی به خود گرفتید. از دین گفتید و خود را منادی راستین عدالت نامید. گفتیم سخنانتان با واقعیت عجین نیست. اما در جمع مردم ستمدیده سخنان ما را جنگ روانی دانستید. امروز دستتان باز شده و رفتارتان روشنتر از روز است که ادعاهای ما حقیقت دارد و جز راستی سخنی را بر فراز رسانه هایی که شما توقیف کردید ننوشته بودیم.
امروز که عکس خون آلود دختری را بر روی سایت ها دیدم و رفتارتان را در دانشگاه ها با دانشجویانی که آینده سازان این مملکت نام گرفته اند، مشاهده كردم، ناگهان ذبح انسانيت و اخلاق در مقابل ديدگانم رژه رفتند. براستي كدام شرع، دين، اخلاق و سياستي اينگونه در اين رفتارها رخ‌نمايي مي‌كند؟
چند صباحي بود كه ديگر در وبلاگم نمي‌نوشتم و فقط مطالب خشك و رسمي روزنامه‌اي را در پست‌هاي وبلاگ قرار مي‌دادم، اما ناگهان عنان از كف دادم و با تمام وجود انگشتانم را بر روي صفحه كليد ‌لغزاندم تا وجدانم را راحت كنم و اداي دين خود را نسبت به مظلومان ناديده‌انگاشته شده به تصوير بكشم. اما چه حرف عبث و بيهودي كه اين كار هم وجدانم را راحت نكرد و اداي دينم را بر آنان روا نداشت...

به نظر من اتفاق جدیدی نیفتاده. به زنان یک «دال» اضافه شده؛ شده زندان! و از قضا همین تغییر «دال» بر این است که اتفاق مهمی نیفتاده.

سوال: مگر زنان قبل از این کم در زندان بوده اند؟ زندان تعصب ها، تحقیرها، فرهنگ مردسالار، قوانین ناعادلانه، اوووه؛ این همه زندان، حالا چهار تا میله عمودی هم به آن اضافه کنید. چیزی عوض نمی شود که!

زنان قبلا هم در زندان بودند، فوق فوقش حالا زندانشان شده دو تا.

پ.ن. جمله معترضه: به سراغ جنبش زنان که می روی، دستبند را فراموش نکن!!

به نقل از سایت ایشون ...

http://shirzad.ir/2007/02/post_70.html

اين سخن بسيار مهمی است که به سادگی نمی توان گذشت. حتما آقای احمدی نژاد مدعی هستند که اين گفته نيز همانند گفته های قبلی ايشان در مواردی مثل موضوع هولوکاست پس از مشورت با مشاوران و بررسی های زياد اظهار شده است و عصاره کارشناسی افراد خبره ای است که با ايشان همکاری می کنند. علاوه بر اين حتما ايشان به منابع بسيار مطمئن تر اطلاعات و گزارشهای بسيار دقيق تر دسترسی دارند و بر مبنای آن قضاوت می کنند که چه چيزی برای مردم ايران می ارزد و چه چيزی نمی ارزد.

من بسيار خوشحال هستم که بالاخره يک بار هم که شده مسؤلی در حد ايشان در باره مسئله هسته ای ايران از زاويه بسيار بسته سياسی خارج شده و به صراحت در مورد ارزش يا عدم ارزش اين فناوری برای مردم ايران، آن هم با اين قاطعيت و اطمينان سخن می گويد. طرح موضوع از چنين زاويه ای می تواند فتح باب بسيار با ارزشی باشد که به طور قطع در تصميم گيری و قضاوت آحاد مردم ايران تاثير گذار است.

به اين لحاظ من احمد شيرزاد، به عنوان يک مخلص کوچک مردم ايران، به عنوان يک شهروند ساده که در اين کشور حق دارم بدانم چه چيزی برای ما مردم ايران می ارزد، و به عنوان يک دانشگاهی معمولی که ياد گرفته در قضاوتهای علمی با سبک و سنگين کردن استلالها نتيجه گيری کند، از رئيس جمهور محترم دعوت می کنم که در يک مناظره آزاد تلويزيونی دلايل سنجيده خود را در ارزشيابی ميزان مفيد بودن انرژی هسته ای در حدی که ارزش داشته باشد که تا ده سال همه چيز را به خاطر آن تعطيل کنيم عرضه کنند و به اين شهروند ايرانی نيز اجازه دهند آنچه در ترديد نسبت به اين ادعای بزرگ به ذهنش می رسد و از واقعيتهای موجود نتيجه می گيرد را مطرح کند. شايد با جوابگويی به اين ايرادها و ترديدها ما هم بتوانيم با همان قاطعيتی که آقای رئيس جمهور در هر کوی و برزن از واجب بودن انرژی هسته ای برای منافع مردم ايران صحبت می کنند حرف بزنيم و به کمک ايشان بياييم.

از آنجا که فاقد هر نوع وسيله اطلاع رسانی به جز همين وبلاگ ساده هستم، از تمام همکاران وبلاگ نويس و رسانه هايی که امکان اطلاع رسانی دارند درخواست می کنم اين آمادگی را به اطلاع مردم ايران برسانند. اگر فريب خورده بيگانگان هستم، اگر به زعم بعضی ها دلم برای منافع آنها می تپد، اگر هر عيب و ايراد ديگر سياسی را به بنده وارد می دانند، اما دلايلی دارم که بنا بر آنها اين فناوری هسته ای که امروز محل مناقشه است (منظور همين فناوری صلح آميز هسته ای است که عمدتا بر بحث توليد سوخت هسته ای متمرکز شده است) برای مردم ايران حاوی آنچنان منافعی که مدعی اند نيست و برعکس به قيمتی بسيار کلان ما را به نتيجه ای بسيار اندک می رساند.

مخالفت با تحزب از سوي رئيس‌جمهور، وزير ارشاد، وزير كار، وزير علوم و به نوعي تمامي حاميان دولت مهر تاييد بر سخنان منتقدين آنان است كه در روزهاي پس از انتخاب احمدي‌نژاد به‌عنوان رئيس‌جمهور ايران مطرح كردند. آنان مي‌گفتند كه احمدي‌نژاد يكي، دو روز مانده به انتخابات رياست‌جمهوري توانسته بود به صورت سازماندهي يك‌شبه راي‌هاي خود را به‌دست آورد...

مقام هاي دانشگاه تربيت مدرس در پي زمينه سازي هاي گذشته، گام جديدي براي اخراج دکتر محسن کديور برداشتند.

به گزارش سايت امروز اعضاي گروه فلسفه و حکمت دانشگاه تربيت مدرس پس از هماهنگي ها و زمينه سازي هاي لازم در نامه اي به دکتر اکبريان رئيس دانشکده علوم انساني اعلام کرده اند که "ادامه همکاري اين گروه با آفاي دکتر محسن کديور در چارچوب فعاليتهاي گروه فلسفه و حکمت مقدور نيست.

آنها در اين نامه که اواخر بهمن ماه نوشته شده است تاکيد کرده اند "پس از مدتها بحث و گفت و گو و مشاوره، از آنجا که شرط تداوم روند آموزشي و پژوهشي گروه، وجود محيطي آرام و خالي از تنش در گروه است، به اتفاق آراء به اين نتيجه رسيده ايم".

اين در شرايطي است که پيش از اين در اقدامي ديگر امکان تدريس دکتر کديور در گروه سياسي دانشگاه تربيت مدرس سلب است و حق وي براي عضويت در گروه هاي مذکور سلب گرديده بود.
اين اقدام شائبه اين موضوع را دامن مي زند که با شروع ترم جديد بر شدت برخورد با اساتيد مستقل و دگرانديش و کنار گذاردن آنها از کادر علمي و رياست و عضو گروه هاي آموزشي افزوده شود و اين گروه از اساتيد از سال آينده تحصيلي عملا از دانشگاه اخراج شوند.

این بخشی از سخنرانی دیروز رئیس جمهور در سازمان عقیدتی سیاسی ناجاست:

""اين قطاري است كه در حال حركت است و ترمز و دنده‌عقب ندارد. چون ما در سال گذشته ترمز و دنده‌عقب آن را كنده و دور انداخته ايم.""

آقاي رئيس‌جمهور، آيا يادتان است كه فرموده بوديد يك معلم هستيد و در مصاحبه سالانه خود ابرام داشتيد خود نخبه هستيد و با نخبگان هم آمد و شد داريد!‌آيا من درست شنيده بودم كه رئيس‌كشورم از بستر نخبگي برخاسته و به زبان اهل علم و ادب و دانش زبان مي‌چرخاند و از مفاهيم بهره مي‌برد يا خير؟
ترديد دارم. نه از صحت گفتارتان. كه حتما صادق هستيد و راستگو. اما اشكال در كجا است كه هرچه به نحوه تعاملتان، گفتارتان و سكنات شما دقت مي‌كنم، بيشتر در صحت و درستي اظهاراتتان ترديد مي‌كنم.

یه ۲۲ بهمن دیگه و یه راهپیمایی دیگه...

اصلا نمی خوام از شرکت نکردن در راهپیمایی بگم اما من از مردم خودمون در عجب موندم. از یه طرف هرجا که میری مثلا داخل متروِ، تاکسی و ... همه مشغول گلایه کردنن. همه می نالن همه جا شکایه و شکایت. اما روزی که باید اعتراضشونو نشون بدن برعکس عمل می کنن! واقعا عجب بر این مردم!

همانطور که می دانید ۱۴ تیرماه برابر با یکصدمین سالگرد امضائ فرمان مشروطه بود. به همین مناسبت احزاب گروهها وتشکلهای مختلف دموکراسی خواه این مهم را گرامی داشتند.

از جمله این گروهها حزب مشرکت و آبادگران(اصول گراها) بودند.

همایش ایران یکصد سال مشروطه که در سالن رایزن موسسه دایره المعارف اسلامی بود با سخنرانی خاتمی افتتاح وبا کلام کروبی بعد از ۲ روز به کار خود خاتمه داد. در این ۲ روز صاحب نظران با ایراد مقالات خود یکصد سال گذشته را از جنبه های مختلف مورد ارزیابی قرار دادند. اما زیباترین مقاله از دید من مقاله آقای محسن کدیور بود . بخاطر بعضی از دلایل از گفتن موضوع مقاله ایشون خوداری می کنم.

در ضمن آدرس سایت این همایش بشرح زیر است که می توانید با رجوع به آن از جزئیات بیشتر این همایش آگاه شوید.

http://100years.ir/

اما در سوی دیگر و در صحن مجلس شورای اسلامی همایشی دیگر برگزار شد که متاسفانه یا خوشبختانه رئیس جمهور محبوب حضور نداشت که در همایش مشروطه از انرژی هسته ای بگوید! چون از چند وجون این همایش آگاهی ندارم به همین مقدار اکتفا می کنم.

حاج احمد احمدى نژاد پدر محمود احمدى نژاد رئيس جمهورى اسلامى ايران سحرگاه ديروز دارفانى را وداع گفت.مرحوم حاج احمد احمدى نژاد در سن ۸۲ سالگى و بر اثر عارضه قلبى در بيمارستان شهيدچمران تهران به لقاء الله پيوست.براساس اين گزارش پيكر پدر رئيس جمهور هفت صبح امروز از شهرك شهيدمحلاتى تشييع مى شود. همچنين از سوى خانواده مرحوم احمدى نژاد مراسمى در روزهاى پنجشنبه و جمعه پنج عصر به ترتيب در مسجد انصارالحسين شهرك شهيدمحلاتى و مسجد جامع نارمك برگزار خواهد شد.از سوى ديگر مراسم ترحيمى هم روز شنبه در مدرسه عالى شهيدمطهرى برگزار مى شود.

پيام تسليت مقام معظم رهبرى به رئيس جمهور
ايسنا: در پى درگذشت پدر محمود احمدى نژاد رئيس جمهورى ايران آيت الله خامنه اى رهبر معظم انقلاب اسلامى پيام تسليتى به ايشان صادر كردند. متن اين پيام به اين شرح است:
جناب آقاى دكتر احمدى نژاد
رياست محترم جمهورى اسلامى ايران
درگذشت پدر بزرگوارتان را كه از مردان صالح و مومن و انقلابى بودند، به جناب عالى و ديگر فرزندان آن مرحوم و والده مكرمه تسليت عرض مى كنم و رحمت و مغفرت الهى را براى ايشان و دوام تاييد و توفيق جناب عالى را از خداوند متعال مسئلت مى نمايم.
سيدعلى خامنه اى

بدون شرح!

یه مژده برای خانومهای طرفدار فوتبال:

محمود احمدي نژاد رئيس جمهور در اقدامي كم سابقه به سازمان تربيت بدني دستور داد زمينه حضور بانوان در استاديومها براي تماشاي مسابقات فوتبال را فراهم شود.

به گزارش دفتر رئيس جمهور متن نامه احمدي نژاد به رئيس سازمان ورزش به شرح ذيل است.

امروز گشتی در سایت فردا داشتم که متن زیر  به چشمم خورد :

                                        تي‌شرتهايي با عكس احمدي نژاد به بازار آمد

يك شركت توليدي لباس در آمريكا كه البسه و وسايل شخصي با استفاده از عكس شخصيتهاي خبرساز و مشهور دنيا تهيه مي كند، اخيرا تي شرتها و لوازم جديد كه عكس محمود احمدي نژاد بر آن نقش بسته، روانه بازار كرده است.

به گزارش خبرنگار «فردا» اين شركت كه پيش از اين نيز عكس چهره هاي خبرساز دنيا بر لوازم توليدي آن نقش بسته، انواع تي شرت با قيمتهاي مختلف منقوش به چهره احمدي نژاد توليد كرده كه گرانترين نوع تي شرت آن 20 دلار قيمت دارد.

علاوه بر تي شرت، اين شركت، ليوان، ساعت ديواري، پد موس، كلاه، ساك دستي، اسباب بازي، دكمه لباس، دفترچه يادداشت، تقويم ديواري و چند مدل كارت پستال با استفاده از عكس رئيس جمهوري ايران به بازار عرضه كرده است.

دفعه قبلی عکس رئیس جمهورو روی شکلات زدن ، این دفعه روی تی شرت دفعه دیگرو نمی دونم!!

مطبوعات چاپ تل آویو اعلام کردند سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی طرح ترور محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران و اسماعیل هنیه نخست وزیر تشکیلات خودگردان فلسطین را به طوری جدی در دست بررسی دارد.

روزنامه هاآرتص با بيان اينكه احمدي نژاد و هنيه بايد هدف رژيم صهيونيستي قرار بگيرند ،نوشت: عليرغم آنكه پيامد ترور سيد عباس موسوي دبير كل پيشين حزب الله خوشايند نبوده و اسرائيل به نتايج ترور اين دو اطمينان ندارد. اما چنين تصميمي بايد اتخاذ شودا چرا كه تلاش اسرائيل براي ترور احمدي‌نژاد بيشتر و بيشتر منطقي به نظر مي‌رسد زيرا وي تهديداتش براي محو اسرائيل از نقشه زمين را افزايش داده است.

به گزارش فارس،اين روزنامه در ادامه نوشت: اسراييل اكنون با اسلامي روبروست كه به كارواني از انتحاري ها مجهز و به دو عامل تروريسم و سلاح هسته اي متكي است و به همين علت اسراييل دو گزينه پيش رو دارد . اول آنكه تهديد كند در صورت نابودي اسراييل همه اماكن مقدس اسلامي از جمله مسجد الاقصي و كعبه نيز از بين مي رود و بايد اين موضوع را به ايران و حزب الله فهماند كه تحقق روياي انها در نابودي اين رژيم ، فاجعه اي براي اسلام نيز خواهد بود . گزينه دوم نابودي رهبراني است كه مشي آنها خطري بر موجوديت اسراييل است و از آنجا كه احمدي نژاد در چند ماه گذشته نگراني هايي در منطقه و جهان ايجاد كرده است ،واكنش جهانيان به ترور وي كم رنگ و ضعيف خواهد بود .

اين روزنامه اسراييلي مي‌افزايد:مسئله خاص درباره احمدي‌نژاد اين است كه وي تنها رئيس يك دشمن اعلام شده نيست بلكه نيروهاي ارتش آن شامل سپاه پاسداران در حال آموزش حزب‌الله است و در جنوب لبنان حضور دارد و عليه اسرائيل عمل مي‌كند.

به نظر نويسنده، تبعات ترور احمدي‌نژاد قابل تحمل خواهد بود اما ترور رهبران حماس اثرات سخت‌تري بر جاي مي‌گذارد .

بنابر اين گزارش، اگر عمليات اسرائيل عليه رهبران دشمن -كل دولت حماس و احزاب وابسته به آن در مجلس قانونگذاري- انجام شود، يك اقدام پيشگيرانه و نه كشتار هدفمند خواهد بود.

هاآرتص مي فزايد: در برج‌هاي دفاعي اسرائيل در تل آويو افرادي وجود دارند كه خواستار قرار گرفتن جدي اين مسئله (ترور)در دستور كار هستند.

"آفی دیختر" رئیس سابق شاباک در تحقیقی که آکادمی بروکینگز آمریکا آن را منتشر کرده، نوشته است : تمامی تصمیمات ترور در نهایت باید به امضای نخست وزیر (رژیم صهیونیستی) برسد. لذا تصمیم احتمالی شورای وزرای اسرائیل به ریاست ایهود اولمرت در مورد ترور احمدی نژاد و اسماعیل هنیه ، باید سرانجام به امضای اولمرت برسد.

حز ب مشاركت، محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري را متهم كرد كه با انتصاب خواهرش به سمت معاون مركز مشاركت امور زنان، ميثاقنامه خود با وزيران كابينه اش را نقض كرده است.

به گزارش خبرنگار «فردا» ، حزب مشاركت در جديدترين شماره خبرنامه داخلي خود اعلام كرده كه «پروين احمدي نژاد» خواهر رئيس جمهور به عنوان معاون مركز مشاركت امور زنان منصوب شده و اين دومين انتصاب خانوادگي رئيس جمهور پس از نصب برادر وي به عنوان بازرس ويژه رئيس جمهور است.

حزب مشاركت ادعا كرده كه خواهر رئيس جمهور تخصص كافي براي تصدي اين سمت را نداشته و پيش از اين، يك فرهنگي معمولي بوده است.

به نوشته خبرنامه مشاركت، با اين انتصاب شعار رئيس جمهور درباره برخورد با خويشاوندسالاري در دولت و ميثاقنامه هيات وزيران كه اعضاي كابينه را ملزم مي كند از بكار گيري خويشان خود در ادارات دولتي خودداري كنند نقض شده است.

به ادعاي نويسندگان اين خبرنامه، در بسياري از دواير دولتي نيز با استخدام خويشاوندان مديران دولت، اين ميثاقنامه نقض شده است.

چند وقت بود فرید مدرسی آپ نمیکرد. با وجود روحیه ای که ازش سراغ داشتم٫غیبت طولانیش برام جایه سوال بود.

تا اینکه امروز یه سر به وبلاگش زدم و مطلب زیر و خوندم :

اگر در رابطه با اتفاقات دانشگاه رجایی و دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه ننوشتم علتی جز نبود اینترنت نیست. در سال جدید به مرحمت دولت جدید و خبر یالثارات ( نفوذ تحکیم در خبرگزاری دانش آموزی) از شغل اصلی خود که دبیر سرویس سیاسی و اقتصادی خبرگزاری پانا (وابسته به آموزش و پرورش) بود اخراج شدم. لذا در دو روزی هم که در شرق هستم فرصت نوشتن برای وبلاگ ندارم. امیدوارم که به زودی اینترنت لازم برای نوشتن وبلاگ پیدا کنم تا شرمنده دوستان و همفکرانم نشوم. متاسفانه سوژه برای نوشتن زیاد است اما اینترنت ندارم...

 حسابی اعصابم خراب شد. دلم براش میسوزه. شخصی مثل فرید که دلش برای حال جامعه میسوزه از همه طرف مورد تیرهای زهر آلود مختلف قرار میگیره. هرکی میرسه میخواد یه جوری خرابش کنه. نمی دونم چرا!؟

اما دلیلش واضحه٫ خیلی ها نگران این قلبهای تپنده جامعه اند. میترسن! از صدای این قلب میترسن! چون میدونن این صدا ٫صدای قلب یه جامعه بزرگه که دیگه خسته شده.

برای اهلی پانا هم متاسفم. ومیدونم که یکی از همین روزا رئیس جدید سازمان دانش آموزی از این کارش پشیمون میشه.

اما آقا فرید به عنوان یه نماینده قدیمی دانش آموزی میگم که صدای قلب ما با صدای قلب تو یکیه و دوستت داریم.

تاریخ مدرنیزم آكنده از بازی‌های هوشمندانه اندیشمندان مدرن بوده است.
مدرن‌ها در جریان حركت تاریخی خود، هیچوقت حرف آخر خود را اول نزده‌اند و علی‌رغم ضدیت ذاتی‌شان با دین و همچنین با تمام شوون فردی ـ اجتماعی ـ سیاسی ـ اقتصادی ـ فرهنگی آن، تا اوسط قرن هجدهم پرده از این پندار خود بر نداشته‌اند و همیشه در لفافه و‌ها‌له‌ای از ابهام سخن رانده‌اند ولی در عمل به سست نمودن مبانی اعتقادی دین در حوزه فردی و تضعیف پایه‌های هنجاری ارزش‌های دینی در حوزه فرهنگی ـ اجتماعی همت گمارده‌اند.
مدرنیزم برای بسط خود، از مظاهر و قالب‌های دینی هم استفاده كرده است و تحت لوای صورتكی از دین به بسط مبانی فلسفی خود در عالم واقع پرداخته است.
این عبارت، قول مشهوری است كه «مدرنیزم قوه‌هاضمه بالایی دارد» یعنی اینكه همه چیز را می‌تواند اخذ كرده و هضم نموده و در مسیر اهداف استرات‍ژیك خود به كار بندد.
مدرن‌های غربی عموما به این نوع رفتار زیركانه در حوزه طرح اندیشه‌هایشان پایبند بوده‌اند و یكی از علل غلبه آن‌ها بر جریان‌های دینی حاكم زمان خود، استفاده از همین روش «پنهان‌كاری ـ شفاف‌سازیِ گام به گام»  در حوزه اندیشه بوده است و به تبع آن‌ها، مدرن‌های كشورهای اسلامی هم با استفاده از همین تجربه اسلاف خود گام‌های جدی‌ای در مسیر بسط مدرنیزم در ممالك اسلامی برداشته‌اند.
گام‌هایی كه چه بسا در صورت طرح شفاف اندیشه‌های این جریان، برداشته نمی‌شد و در میان مخاطبان دیندار راه نمی‌یافت.
جریان مدرن ایرانی هم به همان نسبت مدرن‌های غربی، هوشمندانه عمل كرده است و در جاهایی هم كه دست خود را رو كرده، به شدت با شكست مواجه گردیده است.
عدم كسب پایگاه اجتماعی ماركسیست‌ها و همچنین مخالفت جدی مردم مسلمان ایران در مقابل رویكرد ضد دین شاه، كه در قالب برنامه‌های «مدرنیزاسیون» انجام پذیرفت، شواهدی بر این مدعا می‌باشند.
در این بین، جریان لیبرالیزم توانسته است با تكیه بر همین متد، كه در سطور قبل وصفش رفت، به موفقیت‌های عظیمی در جهت بسط «امانیزم»، «ساینتیزم» و «ماتریالیزم» كه مبانی اصلی مدرنیته را تشكیل می‌دهند، بردارد.
لیبرال‌ها بعد از انقلاب، به شدت به این روش بازی محتاطانه دست زده‌اند و به پیشروی سنگر به سنگر در جامعه اسلامی ایران پرداخته‌اند.
این پیشروی در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و معرفتی با شگردها و روشهای گوناگونی انجام پذیرفته است.
نفی و تحدید سمبل‌های دینی در حوزه‌های اجتماعی یكی از همین شگردها بوده كه نمونه‌های آن را در طی سال‌های اخیر فراوان می‌توان مشاهده كرد.
نفی آثار و سمبل‌هایی كه به نحوی یادآور و متذكر فرهنگ اسلام، انقلاب و حماسه مقاومت در جنگ تحمیلی بوده‌اند، با شدت و حدت بیشتری در دوران مدیریت دولت اصلاحات تحت عناوینی از قبیل «نفی خشونت»، «نوگرایی به جای كهنه‌گرایی و تحجر»، «هشت سال كشت و كشتار»، «سوءاستفاده از مقدسات» و... توسط جریان مذكور صورت پذیرفت و هر وقت هم كه حساسیت‌های دینی جامعه برانگیخته گردید، با هزاران توجیه و تفسیر از مقابل پیكان اتهام ضدیت با دین و شوون اجتماعی آن گریخت.
حوادث اخیر دانشگاه صنعتی شریف، رخدادی است كه به دلیل اشتباه متدیك جریان لیبرال، چهره ضد «دین و گفتمان‌های دینی» آن را به نمایش گذارده است.
طبیعی است آن كسی كه با حضور سمبل‌های دینی در فضای دانشگاه مخالف است در حقیقت با حضور فرهنگ انقلاب در دانشگاه مخالفت می‌كند هر چند كه در مقام توجیه، دلایلی از قبیل «مخالفت با سوءاستفاده سیاسی از مقدسات» و «حفظ حرمت دانشگاه» و «اعتراض به تبدیل شدن دانشگاه به گورستان» و.... اقامه بكند.
ولی دم خروس بیرون زده از لای قبای این دوستان عیان‌تر از آن است كه بتوان آن را ندید... مدرنیزم، فرهنگ «اسلامِ انقلابی» و «اسلام سیاسی» و سمبل‌های آن را بر نمی‌تابد! و با جدیت تمام در پی محو نمودن آثار گفتمان دینی دینی از تمامی حوزه‌های زندگی انسانی است و در صورت موفقیت در این امر، شاید روزی بتواند آثار انقلاب اسلامی را  در موزه‌های خود جای دهد و به توریستهای تخمه‌شكن امكان نظاره به آثار باقیمانده از تمدن‌های «بدوی» را از پشت شیشه‌های موزه‌هایش بدهد!
مدرنیزم در این حوزه بسیار انحصارطلبانه عمل می‌كند به حدی كه حتی حاضر نیست حضور پیكر چند شهید را در دانشگاه یك كشور اسلامی و آن هم در مسجد این دانشگاه بپذیرد!
مشخص نیست آن چه «سوءاستفاده سیاسی‌»ای است كه از پیكر شهیدان گمنام می‌تواند انجام بپذیرد كه این دوستان عاجز از انجام آن سوءاستفاده‌اند؟ واین كلمه «سوء» متناسب با كدام «حُسْن» سنجیده می‌شود؟ «حُسْن» در منطق دین «اسلام» یا دین «مدرنیزم»؟ و اصولا اگر كسی بخواهد به كالبد رنگ وارفته سیاست، رنگ دینی و انقلابی بدمد و فرهنگ شهادت را جایگزین فرهنگ كثیف قدرت‌طلبانه حاكم بر عالم سیاست، كه واقعیت دنیای مدرن كنونی است، بنماید و سیاست را در خدمت بسط فرهنگ فطری ـ دینی، در تمام حوزه‌های زندگی انسان قرار دهد، چه باید بكند؟ و البته! تجربه نشان داده است كه این جریان در استفاده (یا سوءاستفاده) سیاسی از حوزه‌های فرهنگی بسیار فعال‌تر و موفق‌تر ظاهر شده است و در مسیر استراتژی گام به گام خود، با پنهان كردن هدف اصلی خود، كه همان نفی تمام آثار دین از حیطه‌های زندگی بشر می‌باشد، در پشت  عبارات و كلمات زیبایی همچون آزادی، دموكراسی قرائت‌های متفاوت از دین و... به بسط اندیشه و فرهنگ خود پرداخته است.
ولی حادثه اخیر دانشگاه شریف از جمله حماقت‌های جریان مدرنِ لیبرال بود كه توسط «غضنفر»هایشان انجام پذیرفت و بزرگانشان باید كلی بدوند تا این «راز برون افتاده از پس پرده اسرار» را لاپوشانی كنند.
در این بین، نكته‌ای كه باید مورد توجه همه دانشجویان مسلمان باشد این است كه جریان «نفاق» انجمنی، بسیجی، كانونی و... نمی‌شناسد و هر كه را پایبند به اسلام ناب محمدی ببیند، دشمن می‌شمارد و با هر كسی متناسب با روش خاص خود مقابله می‌كند.
تمدن مدرن عاقل‌تر از این حرف‌هاست و بسیار هوشمند عمل می‌كند و بر خلاف غضنفرهایش، «بزرگان جریان مدرن، احمق نیستند!»

مطلبی جالب در شریف نیوز دیدم که احساس کردم جاش در غریبستان خیلی خالیه.

هیچ توضیحی نمی دهم. شما خودتان بخوانید و تحلیلتونو برام ثبت کنید.

آیت الله جوادی آملی در خطبة دوّم اولین نماز جمعه قم در سال ۸۵ ـ روز 4 فروردین 1385 ـ بیانات مبسوطی به مناسبت سال پیامبر اعظم ایراد فرمودند كه با سانسور مسئولین پخش شبكه دوم سیما مواجه شد.

متنی كه در ادامه می‌آید، بخش‌های سانسور شده بیانات آیت الله جوادی آملی است.

خواندن این گزارش برای مسئولین فرهنگی و امور خارجه‌ای که هنوز اهل مطالعه‌اند خالی از لطف نیست: