چه زیباست سفره ی هفت سین و از آن زیباتر اهالیه نشسته بر آن. پدری که قرآن می خواند و مادری که برای فرزندانش دعا میکند: خدایا دخترم خوشبخت بشه- دامادی پسرمو ببینیم-سایه ی همسرم و پدر مادرم از سرم کم نشه ... . آن سوی سفره فرزندانی که با چشمهای خیره به ساعت نگاه می کنند و آماده ی تحویل سال جدیدند . . .

تیک.تاک . . . تیک.تاک . . . تیک.تاک . . .

سال یکهزارو سیصدوهشتادوهفت مبارک

ویکباره سیل بوسه های بر گونه نشسته و تبریک سال نو. اگه صد سال هم داشته باشی باز نگاهت از قرآن در دست پدر جدا نمی شود و منتظره اسکناس نو و تا نشده ی تبرکیی هستی تا برکت سال آینده ات را تضمین کنی!

صدای تلویزیون را بالا می بری : . . . من امسال را سال نو آوری و شکوفایی می نامم . . . !!!

چه جالب !! برای امسال یه اسم قشنگتر از سال گذشته! اصلاُ این اسم ها برای چه مفهومیست؟ چه باید بکنیم ؟ دیگران باید چه کنند؟!

راستی من امسال معنیه سال اتحاد ملی را خوب فهمیدم! و انسجام اسلامی را خیلی بهتر!

اتحادملی یعنی اینکه دولت با افزایش تورم  اتحاد هرچه بهتر و ملی فقرا را محکمتر می کند و  انسجام اسلامی را تعبیر بر مومن فقط وسع خرید نان را دارد و بس می کند و تا گفتم مثل کی گتند مثل امیر المومنین علی(ع)!!!!

حتی آنهایی که از دل مردم بودند(یه وقت فکر نکنید منظورم رئیس جمهور محترمه!!!!) گفتند چه زیباست که تعدادی از مومین از گشنگی بمیرند یا زنهایشان به حراج بروند تا واقعاً معلوم شود که اتحاد ملی و انسجام اسلامی یعنی چی؟!!

احسنت و جداً احسنت بر این اتحاد و انسجام!!!

اما بگذریم اینها زیاد مهم نیستند . . .

مهم اینه که هنوز نانوایی سرکوچه ی ما نان نصفه هم میفروشد.

راستی اگر معنیه نو آوری و شکوفایی را پیدا کردین زودتر به من بگویید که تا آخر امسال گیج نمانم!!!

سال خوبی داشته باشین!